
- Δεν με κρατάνε άλλο τα πόδια μου.. Τρέμω.. - Φτάνουμε, έλα.. Θα την πέσουμε στο σταθμό και μόλις ξημερώσει, φύγαμε.. - Δεν είμαι εγώ αυτή που τραβολογάς τόσες ώρες.. Όχι μωρέ, δεν μπορεί να είμαι εγώ.... - Τότε κι η 'άλλη' μου κάνει.. Κρυώνεις;
- Όχι. Όχι ακόμα.. Φοβάμαι.. - Έλα ρε.. Τώρα..; Γιατί; - Δεν ξέρω.. Απλά φοβάμαι.. - Μας τη βάρεσε και την κάνουμε.. Έτσι, γιατί κλείσαμε τα 18.. Δεν είναι από μόνο του αρκετό..; - Δεν είναι αυτό.. Αύριο.. Θα εξακολουθείς να μ’ αγαπάς; - Εξακολουθείς να με φοβάσαι..; - Πάντα.. - Τότε γιατί ήρθες ως εδώ..; - Μ' αρέσει που περπατάω δίπλα σου όλη μέρα.. Κι ας είμαι έτοιμη να σωριαστώ.. Πλησιάζουμε στο σταθμό. Δεν μου είπες τελικά.. Πού θα πάμε..; _____________________ (Do you like me?/FUGAZI)
Ετικέτες White punks on dope |