Sweet and tender hooligan

There is a place.. A place in Hell reserved for me and my friends.. And if ever I wanted to cry, then I will.. Because I can..
21.9.09
'G'

Τριγυρνούσε από δωμάτιο σε δωμάτιο σαν μανιακός, κρατώντας σφιχτά δεμένα τα χέρια στο κεφάλι να μαλακώσει τον πόνο. Ήδη 10 το πρωί.. ‘- Παυσίπονα και μαλακίες..’ Πήρε στα χέρια του το τελευταίο μπουκάλι μπύρας που είχε απομείνει στο ψυγείο. ‘- Έτσι θα ‘ρθεις στα ίσια σου..’ Βρώμικα ποτήρια και τασάκια ξεχειλισμένα από γόπες. Δεν θυμόταν τι άλλο είχε πιει. Μάλλον θυμόταν τα πάντα, μέχρι τη στιγμή που κάπνισε εκείνο το τσιγάρο με τη Μαρία. Εκείνη κοιμόταν ακόμα μέσα, στο κρεβάτι τους. Χάζεψε για μερικά δευτερόλεπτα τα πόδια της που εξείχαν από το σεντόνι και βγήκε στη βεράντα. Άναψε το πρώτο του τσιγάρο.‘- Τι να της πω..
Η εικόνα της μπροστά του, όπως όταν την πρωτογνώρισε.. Τον είχε σοκάρει ο συνδυασμός της έντονης προσωπικότητας με την προσεγμένη θηλυκή της εμφάνιση. Δεν τη συμπάθησε καν στη αρχή, όμως σύντομα βρήκε δυνατή την πρόκληση να ξεκινήσει μαζί της ένα παιχνίδι ερωτικής υπεροχής.. Συγχρονίστηκαν.. Γρήγορα, αφού ο ίδιος γοητευόταν από τον εκλεπτυσμένο τρόπο που μιλούσε και τα μακριά της πόδια, ενώ εκείνη τον παρακολουθούσε μαγεμένη κάθε φορά που αφηγούνταν ιστορίες από τα τυχοδιωκτικά του ταξίδια στην Αφρική.
Του άρεσε που οργάνωναν τέτοιες βραδιές στο σπίτι. Ήταν ένα διάλειμμα στην πανομοιότυπη καθημερινότητα τους. Ανακουφιζόταν που, μετατοπίζοντας έστω για λίγες ώρες τη φροντίδα της σε άλλα ενδιαφέροντα, έπαυε να είναι εκείνος το επίκεντρο του κόσμου της.
Είχε αφήσει να περάσει πολύτιμος χρόνος.. Ακόμη και η εντυπωσιακή ταύτιση της σάρκας τους είχε πια ατονίσει μπρος στην κτητικότητα με την οποία τον πολιορκούσε, ανταγωνιστικά απέναντι σε κάθε τι σχεδόν που τον ευχαριστούσε. Στην πνευματική του ιδιοκτησία, που είχε δώσει όρκο στον εαυτό του πως δεν θα άφηνε κανέναν να καταπατήσει.. Δεν μπόρεσε να οσφριστεί πως ο δυναμισμός που βρήκε αντίδοτο στο αντικείμενο του πόθου της,.. τον ίδιο, θα κατέληγε σε μια τόσο ασφυκτική αγκαλιά που θα υποδούλωνε την ψυχή του ολοένα και περισσότερο..
Όχι πως δεν ένιωθε γι’ αυτήν. Όσο ακόμα εξερευνούσαν τα κοινά ερωτικά τους μυστικά, ένιωθε εκστατικά κολακευμένος, ..ερωτευμένος, αφού μια γυναίκα σαν αυτή διεκδίκησε το δικαίωμα να εισχωρήσει στον πυρήνα του αντίθετου κόσμου του..
– Πάλι μ’ αυτές τι αηδίες ασχολείσαι;..’ Το μεγαλύτερο άδειασμα ερχόταν όταν οι επικρίσεις ακολουθούσαν τις προσωπικές τους στιγμές. Εκεί που τελείωνε η εξάρτηση του κορμιού κι αισθανόταν την ανάγκη να μείνει μόνος. Nα συρθεί στις απόκρυφες σπηλιές του μυαλού του και να γράψει.. Κι όμως. Θυμόταν πως της το είχε ξεκαθαρίσει απ’ την αρχή αυτό. Κάποια κομμάτια του θα παρέμεναν μόνο δικά του..
Δεν χρειαζόταν κοντά του έναν άνθρωπο κρεμασμένο στα πόδια του, υποτακτικό. Εκτός από άνισο, υπέκρυπτε και μια λανθάνουσα εξουσιαστική αδυναμία.. ‘- Σου παραχωρώ τον ‘εαυτό’ μου.. Θα εξουσιάζω το ‘είναι’ σου..’ Η θνητότητα μιας δεσμευτικής ‘αγάπης’ σε πλαίσιο..
Να στέκεται δίπλα του, στο ίδιο ύψος και να του κρατά το χέρι. Να καλλιεργούν την απόσταση ενός χώρου που θα τους επέτρεπε να κάνουν βήματα, να παίρνουν ανάσες. Ξεχωριστά, αλλά παράλληλα. Ανεξάρτητοι, στην πραγματικότητα μαζί.. Αυτό ήθελε, αυτό ήταν το δικό του ζητούμενο. Θα ήταν ικανός τότε να ‘νιώσει’ με όλες του τις αισθήσεις, να γευτεί το ‘απόλυτο’ του μυαλού του. Με εκείνη. Ή με όποια.. Μόνο έτσι..
Ανέβηκε στο γραφείο και άρχισε να μαζεύει τα χαρτιά του. Έβγαλε από το συρτάρι το διπλωμένο δισέλιδο χειρόγραφο και πρόσθεσε μια τελευταία φράση. Ίσως.. Ίσως διαβάζοντάς το να υπήρχε μια ευκαιρία και για κείνη. Να ανακαλύψει τη δική της ‘αλήθεια’..
‘ - Άσε με να ‘είμαι'.............’

Ετικέτες

posted by weirdo @ 11:25 π.μ.  
21 Comments:
  • At 21 Σεπτεμβρίου 2009 - 1:05 μ.μ., Anonymous 123 said…

    Όπως είχε πει μια φίλη "Πρέπει να είμαστε κάπου για να έχουμε". Ίσως η άλλη πλευρά της τελευταίας φράσης να ήταν "Άσε με να με έχω".

    Όμορφο.
    Καλημέρες.

     
  • At 21 Σεπτεμβρίου 2009 - 2:38 μ.μ., Blogger Sigmund_01 said…

    Καλημέρα σας!
    Όμορφο το κείμενο αλλά ο ήρωας σας δεν ξέρει τι Θέλει και φοβάται να το ψάξει...
    Θέλει τα πάντα και δεν δίνει τίποτα, τουλάχιστον χωρίς "αντίκρισμα"...
    Μου θύμισε πολλά :|

     
  • At 21 Σεπτεμβρίου 2009 - 11:30 μ.μ., Blogger weirdo said…

    βασίλη, ναι..
    'άσε με να με έχω.. για να με έχεις..'
    φιλιά

    sigmund,
    κι όμως.. Ξέρει ακριβώς τι θέλει. Την ισορροπία μιας αμοιβαιότητας με άφθονο.. οξυγόνο.
    Για να μπορεί πραγματικά να νιώσει. Και να δώσει..
    Καλησπέρα
    :)

     
  • At 22 Σεπτεμβρίου 2009 - 9:09 π.μ., Anonymous trol said…

    είναι επειδή μερικοί ανακαλύπτουν 'μέσα από' (1), άλλοι 'μαζί με' (2) και άλλοι 'μοναχικά' (3), αν και οι περισσότεροι τα περνάνε όλα και καλά κάνουν

    ίσως δεν χρειάζεται να κατακρίνουμε τη στιγμή που ανακαλύπτουμε για κάθε περίπτωση ότι έπαψε να λειτουργεί και ξαφνικά νιώσαμε να ασφυκτιούμε (1), μόνοι (3) ή απλά να αδιαφορούμε (2)

    αλλά ρε παιδί μου, μια ποίηση την έχει το όλο θέμα κάθε φορά δεν μπορώ να πω, το σίγουρο είναι ότι το να ξυπνήσεις ένα πρωί και να πιστέψεις ότι όλα ήταν ένα μεγάλο λάθος είναι μάλλον φυσιολογικό

     
  • At 22 Σεπτεμβρίου 2009 - 9:42 π.μ., Blogger auburn Kate said…

    Πρεπει να είμαι(και) νμονη μου για να μπορω αν ειμαι και με τους άλλους...Η μοναξια ειναι καλη μονο οταν την προσκαλεις εσυ και στρογγυλοκαθεται διπλα σου.Οχι οταν σου κατσικώνεται σαν φορτικός εραστής... Ε; Μακια μικρη μου τοξοβόλε.

     
  • At 22 Σεπτεμβρίου 2009 - 1:11 μ.μ., Blogger markos-the-gnostic said…

    συμφωνώ κι εγώ ότι η μοναξιά είναι καλή όταν την επιλέγουμε εμείς. αλλιώς μπορεί να γίναι αδυσώπητη. όσο για τον εαυτό ναι πάντα μένει ένα μέρος εκτός του άλλου. έτσι πρέπει. έτσι είναι...

     
  • At 22 Σεπτεμβρίου 2009 - 3:27 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    SRV
    Το ότι πρέπει να κινείσαι μόνος είναι στη φύση μας.Έχω φίλους (2 ζωή νάχουν)που κάνω να μιλήσω μήνες,αλλά ξέρω ότι είναι,εκεί,ΦΙΛΟΙ,και όταν μιλάω είναι σαν να τους είδα... χθές.
    Κάθε σχέση είναι υπό τον έλεγχο αυτού που ενδιαφέρεται λιγότερο,-είχε πει ένας ψυχίατρος.Και εν τέλει μόνο δυστυχισμένος γίνεσαι όταν εξαρτιέσαι από τον άλλο...Πρέπει ελεύθερα να κινείται ο καθένας μας σε μία σχέση...
    Την ισορροπία μιας αμοιβαιότητας με άφθονο.. οξυγόνο...weirdo..speaking!!!τι είπες κορίτσι μου απλά ΤΕΛΕΙΟ..ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΖΟΥΜΙ...

     
  • At 24 Σεπτεμβρίου 2009 - 9:39 π.μ., Blogger weirdo said…

    trolaki,
    όταν παθαίνεις, μαθαίνεις. Και απορρίπτεις συνειδητά πια ό,τι σε 'χαλάει'..

    kate,
    η μοναξιά ως επιλογή είναι μια καλή ευκαιρία για να επαναπροσδιορίσεις το 'μαζί'..
    φιλιά

    marko,
    ..για να μπορούμε να εξελισσόμαστε, να γινόμαστε 'καλύτεροι'. Απέναντι στον εαυτό μας πρώτα, απέναντι στους άλλους συνεπακόλουθα..

    SRV,
    ο Δάσκαλός μου και από τους πιο αγαπημένους μου φίλους ζει σε άλλη πόλη και δεν είναι εύκολο να βλεπόμαστε ή να μιλάμε τόσο συχνά. Όταν όμως συμβαίνει αυτό, είναι μοναδικό και ουσιαστικό για μένα. Αλλά ακόμη κι όταν δεν επικοινωνούμε, ξέρω ότι είναι πάντα 'εκεί'..

    Συμφωνούμε. I 'bet my mind' ;)...

     
  • At 28 Σεπτεμβρίου 2009 - 5:32 μ.μ., Blogger fetus said…

    Ας πάρουμε την γνώμη του κοινού...
    Χα!την ξέρουμε!
    Ως πρώην ευνουχισμένος απο δείγμα ανεπαρκούς ψυχικά γυναίκας νομίζω πως η ψυχιατρική το λέει ξεκάθαρα σε πείσμα του κοινού,κοινού...
    Η σχέσεις με καυλωτική στόφα και απαίδευτους ελιγμούς εξ αρχής είναι καταδικασμένες σε G αποτελέσμα...
    Το παλικάρι δεν συμβάδισε με τις βαθύτερες ανάγκες του αλλά με τα κωλομέρια του γκομενακίου και προφανώς την ρηχή γνώση της με το ουσιαστικό νόημα του ""είμαι"" και όχι του ""άσε με να είμαι""...
    Φιρουλίνο με λένε και είπα να περάσω να γράψω την κωλοτρυπίδα μου γι΄ αυτό που εκτιμώ,θαυμάζω ταυτισμένος μαζί του, τόσο, που πολλές φορές το αποκαλώ με γλυκειά αυτάρκεια ""φιρουλίνι ΜΟΥ...""
    :)

     
  • At 30 Σεπτεμβρίου 2009 - 7:43 μ.μ., Blogger weirdo said…

    fetus,
    ακριβώς!
    ..τελικά η θέση του περιζήτητου 'απόλυτου σημείου' θα έπρεπε να είναι αυτονόητη..
    Αφού βρίσκεται πάντα εκεί.
    Στο μυαλό μας..

    Σ'ευχαριστώ..

     
  • At 2 Οκτωβρίου 2009 - 2:53 μ.μ., Blogger Under Control said…

    Το τελος θυμιζει την ταινια του D.Lynch: αναρωτιεσαι ποιος πουστης μπαινει τα βραδυα στην κρεβατοκαμαρα σου και διαβαζει/αποσυνθετει τις εγκεφαλικες λειτουργιες σου.

    Κι εσυ γιατι δεν καταλαβαινεις τιποτε απο οσα γινονται οταν κοιμασαι.

     
  • At 5 Οκτωβρίου 2009 - 7:29 μ.μ., Blogger weirdo said…

    uc μου,
    θυμάμαι..
    ..αλλά τουλάχιστον είναι λίγο καλύτερο από το να μην καταλαβαίνεις τίποτα..
    ενώ είσαι ξύπνιος...
    ;)

     
  • At 13 Οκτωβρίου 2009 - 5:23 μ.μ., Blogger paperflowers said…

    Αν ο ήρωας σου δεν αποτελεί λαμπρή εξαίρεση, τότε τα θέλω και οι ανάγκες του, απέχουν μεταξύ τους όσο η μοναχικότητα από τη μοναξιά..

     
  • At 14 Οκτωβρίου 2009 - 12:43 μ.μ., Blogger auburn Kate said…

    Κοιτα να κανεις το "χρεος" σου, και να ανεβασεις εκεινη την ιστορία... καντο για μας(εμενα και you know whom),σε παρακαλώ.:-(((((((((((((((((((((((((

     
  • At 20 Οκτωβρίου 2009 - 3:18 μ.μ., Anonymous theorema said…

    Εκπληκτικό κείμενο!...

     
  • At 21 Οκτωβρίου 2009 - 9:04 π.μ., Blogger weirdo said…

    paperaki,
    απορώ πώς το δικό σου μυαλό δεν έχει πάει -αβίαστα- στο ποιος είναι ο ήρωας, διαφορετικά δεν θα προβληματιζόσουν καθόλου..
    :)

    kate,
    θα προσπαθήσω, οκ..

    theorema,
    σ'ευχαριστώ πολύ & καλωσήρθες..
    :)

     
  • At 28 Οκτωβρίου 2009 - 1:03 π.μ., Blogger paperflowers said…

    Χμμ.. οκ, κάπου πήγε το μυαλό μου αλλά να'ταν ο μόνος με παρόμοια ιστορία..

    Όλοι μας έχουμε περάσει από το να ψάχνουμε αυτό που θέλουμε, σ'αυτό που έχουμε. Γι'αυτό δεν αναιρώ το προηγούμενο σχόλιο.. ;-)

     
  • At 14 Δεκεμβρίου 2009 - 12:10 π.μ., Blogger Bliss said…

    εμεις οι ιδιοι γενναμε τα αισθηματα.
    τις αναγκες.
    την θλιψη.
    το θελουμε
    το αποζηταμε!!!
    σε διαβαζω και ας δειχνω απουσα
    σε φιλωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωω

     
  • At 14 Δεκεμβρίου 2009 - 10:41 μ.μ., Blogger weirdo said…

    ..κι εγώ σε διαβάζω, princess, να'σαι καλά :))
    Missed u, φιλιά πολλά!!

     
  • At 10 Ιανουαρίου 2010 - 12:59 μ.μ., Blogger Tradescadia said…

    Καλή Χρονιά και φωτεινή my alter Weirdo!

     
  • At 12 Ιανουαρίου 2010 - 11:12 π.μ., Blogger weirdo said…

    Καλή χρονιά με υγεία, κορίτσι, καθαρό μυαλό και ζεστή καρδιά :)..

     
Δημοσίευση σχολίου
<< Home
 

© 2006 Sweet and tender hooligan | Blogger Templates by Gecko & Fly.
No part of the content or the blog may be reproduced without permission.
Learn how to Make Money Online at GeckoandFly
First Aid and Health Information at Medical Health

 
 

Web This Blog
About Me


Name: weirdo
Home: Here n' There, Greece
About Me: ..So, I broke into the palace, with a sponge and a rusty spanner. She said : "Eh.., I know you, and you cannot sing." I said : "That's nothing - You should hear me play piano..:)" The Queen is Dead - The Smiths
See my complete profile

Weirdo on the Casbah κάθε Τετάρτη βράδυ, 20.00-22.00
Addictions
Previous Post
Archives
Links
Affiliates

make money online blogger templates