 Πέρα από τα όρια που δεν φαντάστηκες ότι μπορεί να σπάσεις.. Τρομακτική αίσθηση. Σχεδόν όσο και υπέροχη.. Αφύπνηση σ’ένα κρυφό συναίσθημα που είσαι σίγουρος πως ελέγχεις.. ‘- Ελέγχεις’;.. Τίποτα ξανά.. Κάθε αντίσταση είναι πλέον αδύνατη.. Το πάθος κυριεύει όλο σου το ‘είναι’.. Ό, τι καλό και ό,τι κακό μέσα σου, γυμνό κι αληθινό για πρώτη φορά, σα να γεννήθηκε μόλις πριν μια στιγμή..
‘Παρουσία’.. Στα εύκολα, στα δύσκολα.. Σε ό,τι σε κάνει να χαμογελάς ή σε πονάει.. Μια ‘φυσική’ παρουσία, απροσδόκητη όσο και ανέλπιστη.. Εισχωρεί στη ζωή σου για να της δώσει ελπίδα και νόημα από την αρχή. Ξυπνάς απ’το λήθαργο όσων -νόμιζες πως- κατέκτησες για να βρεις έναν καινούριο κόσμο κάτω απ’ τα πόδια σου. Γιατί εκείνος μπορεί και στον δίνει.. Απλόχερα, συνειδητά.. ‘- Υπάρχουν τέτοιοι άνδρες;..’. Η φαντασίωση ενός έρωτα που θα σου χαρίσει περισσότερα από όσα θα είχες ποτέ τα θάρρος να ζητήσεις. Ό,τι έχει πραγματικά σημασία. Ό,τι ‘γεμίζει’ το συναίσθημα και το ξεχειλίζει.. Έτσι απλά.. Μυστηριακά μοιραία. Με δεύτερες ευκαιρίες να διορθώσεις τα λάθη στα οποία τα βιώματα και η αναξιοπιστία του παρελθόντος σε έθισαν.. Για να αμύνεσαι.. Ή επειδή φοβάσαι… Και μια αγκαλιά που, μαζί με σένα, χωράει όλα τα ‘σακίδια’ που κουβαλάς... Ένα μοναδικό πλάσμα που δεν μοιάζει με κανέναν από όσους γνώρισες ως τώρα.. Γιατί ό,τι λέει, το εννοεί και το κάνει πράξη.. Γιατί έχει καθαρά μάτια και ανοιχτή ψυχή.. Δεν μπορείς να τον συγκρίνεις, γιατί είναι ανώτερος και καλύτερος σε όλα… Γιατί η ύπαρξή του στη ζωή σου σε κάνει όχι απλά τον πιο τυχερό, αλλά τον πιο ευλογημένο άνθρωπο του κόσμου.. Δεν θα τολμούσα να φανταστώ κάτι περισσότερο... Γιατί ε σ ύ μπορείς και τα δίνεις χωρίς να σου τα ζητήσω... Στον φύλακα-άγγελό μου.. Τον άνθρωπο που τους τελευταίους δέκα μήνες στάθηκε δίπλα μου με απίστευτη πίστη και αγάπη και έδιωξε μακριά όλους τους εφιάλτες που με στοίχειωναν.. Τον άνθρωπο που κοίταξε με τόλμη βαθιά μέσα μου, τη στιγμή που η ίδια δείλιασα και μου έδειξε το δρόμο να αντιμετωπίσω τους δαίμονές μου.. Τον μόνο που μπορεί να με κάνει καλύτερη... Στον αγαπημένο μου Η..... |
Πολύ όμορφο! Πολύ καλό όμως, για να είναι αληθινό... Υπάρχουν ακόμα τέτοιοι άνθρωποι? Δεν αλλοιώθηκαν από την ψευτιά του κόσμου? Δεν κουράστηκαν να δίνουν? Δεν βαρέθηκαν να συγχωρούν και να δίνουν ευκαιρίες στους "δίπλα" τους? Πόση αντοχή μπορεί να έχουν? Μήπως υπάρχει γερή δόση υπερβολής, μέσα στην υποκειμενικότητά σου?
Είσαι τυχερή αν βρήκες έναν τέτοιον... Θα αντέξεις να μην τον "μεταλλάξεις" με τα κατάλοιπα των παρελθόντων συνηθειών? Στο εύχομαι! Από καρδιάς...