Sweet and tender hooligan

There is a place.. A place in Hell reserved for me and my friends.. And if ever I wanted to cry, then I will.. Because I can..
13.8.07
Blue..
Λέξεις. Εκατοντάδες λέξεις. Μικρά γραμματάκια που στοιχίζονται μεταξύ τους, σχηματίζουν μέσα σου κύκλους και ζιγκ-ζαγκ, αλλεπάλληλα, ακατάπαυστα, κάθε στιγμή. Ακόμη κι όταν κοιμάσαι.. Φτάνουν στο στόμα σου, στα χείλη σου και μένουν εκεί. Δειλιάζουν.. Τι μπορεί να φοβάσαι περισσότερο από τον ίδιο σου τον εαυτό; Η καρδιά δεν οχυρώνεται, ούτε μπορείς να την κρατάς φιμωμένη για καιρό.. Έχει μεγαλύτερο στόμα και δύναμη από 50 ανθρώπους μαζί.. (Δεν σκέφτηκα να σου το πω αυτό, φίλη μου, είμαι σίγουρη ότι θα το ανακαλύψεις μόνη σου..) Είναι φορές που προτιμάς τη δική σου μοναξιά περισσότερο από οποιαδήποτε παρέα. Μπορείς να γελάσεις, να κλάψεις ή να πιεις περισσότερο, χωρίς να σ'απασχολεί πόσο αστεία θα φανείς.. Ακόμη και στα φιλαράκια που μπροστά τους μπορείς να είσαι ο εαυτός σου, χωρίς να ντρέπεσαι.. Κάτι τέτοια βράδια απόλυτης ησυχίας, ο μόνος που έχεις ανάγκη να τα πιείτε μαζί, είσαι εσύ.. Ζαλίζει το ποτό; Δεν ξέρω, δεν μου ’χει τύχει.. Συνήθως με βοηθάει να βλέπω και να σκέφτομαι πιο καθαρά.. Ελευθερώνω τις λέξεις μου κι όποιον πάρει ο χάρος.. Το μόνο που με συγκρατεί απ' το να γίνω επικίνδυνη (ή γελοία) είναι το στομάχι μου που γίνεται χάλια, γιατί μ'αρέσει ακόμα να ρισκάρω τα όριά μου.. Και αυτός ο κόμπος στο λαιμό..
posted by weirdo @ 1:40 π.μ.  
24 Comments:
  • At 13 Αυγούστου 2007 - 10:49 π.μ., Blogger auburn Kate said…

    Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

     
  • At 13 Αυγούστου 2007 - 11:07 π.μ., Blogger auburn Kate said…

    Φαίνεται έιμαι σε κατάσταση μέθης και γιαυτο έσβησα το σχόλιο μου, είχε ένα καρο αναγραμματισμούς.Το ξωτικο πίνει συνειδητά για να γίει λιώμα, ποτέ όμως παρουσία τρίτων.. Ο μ΄νος που εχει δει το ξωτκό λιώμα είναι ο καθρέφτης κι ο εαυτος του. Θα ήθελε το ξωτικο διακαώς, να δει το αμεθυσι και τον πόνο που το συνοδεύει παντα, ένα υγκεκριμενο πρόσωπο που κι αυτο αρέσκεται να γίνεται "κόκκαλο". Θλιβερες ιστοριες, μικρη μου τοξοβόλε, με πολυ κλαμα μέσα, για να αραιώνει το κρασί και να μεθας ευκολοτερα. Σε φιλώ.( Ο Μπαικας υπαρχει αλλα μόνο ως επιγραφή, γνωστοποιηση για την παλιοτερη εκθεσή του, γαμώτο!Παει το ποστ τώρα, γαμωτο!)

     
  • At 13 Αυγούστου 2007 - 1:39 μ.μ., Blogger Bliss said…

    ...ειμαι αφωνη

    ειμαι σιγουρη δεν σου πηρε ωρα να το γραψεις ολο αυτο
    και ακομα πιο σιγουρη πως ηταν μια αστραπιαια σκεψη σου..

    σ ευχαριστω που συνεχιζεις να γραφεις weirdaki μου!

     
  • At 13 Αυγούστου 2007 - 4:09 μ.μ., Blogger γεώργιος-axenbax said…

    Μάλλον η νύχτα ήταν μεθυσμένη για πολλούς... Σύμπτωση να γράψω πριν λίγες ημέρες κάτι για την μοναξιά...Και για το πιοτό, ναι, κάποτε...τώρα δε βοηθάει σε τίποτα, αλλά οι λέξεις, ναι, οι λέξεις μπορούν να πάρουν ακόμη και τον χάρο, αλλά γιατί δεν τις ελευθερώνουμε τόσο συχνά όσο θα θέλαμε; Ούτε καν με μονόλογους. Ίσως, ίσως επειδή το όριο που ρισκάρουμε είναι ο εαυτός μας και είναι διαφορετικό ο χάρος και το εγώ μας. Απο τον πρώτο βγαίνουμε νικητές κάθε μέρα που περνά, απο τον δεύτερο μάλλον ηττημένοι. Το συνειδητοποιούμε απο αυτόν τον κόμπο στο λαιμό, απο την διαπίστωση πως δειλιάσαμε πάλι. Μα πάλι;

    Θα μπορούσα να γράψω πολλά ακόμη, ποιό όμως το νόημα;

    Η φώτο είναι καταπληκτική, κοινώς κόλλησα μαζί της, συνοδεία πιάνου και φωνής και ας μην καταλάβαίνω τα λόγια. Ετσι είναι καλύτερα, να μην γνωρίζεις, να στιχουργείς τις φράσεις εκείνες που η μελωδία του σε εμπνέει να δημιουργήσεις τον δικό σου, κρυφό και μεθυσμένο μονόλογο.
    Και κάτι τελευταίο...Το σχόλιο auburn kate μου φάνηκε πως το είδα μέσα στις λέξεις σου, τόσο ταιριαστό.
    Ξέφυγα...

     
  • At 13 Αυγούστου 2007 - 11:53 μ.μ., Blogger weirdo said…

    auburn,
    απίστευτο αυτό που μου'στειλες
    απίστευτο..
    (σαν φωτογραφία από..)
    Στην υγειά σου, ρε ξωτικό..

    blissaki,
    ..κι εγώ, μωρό μου
    φιλιά

    γεώργιε,
    χαίρομαι που σου άρεσαν
    σ'ευχαριστώ..

     
  • At 14 Αυγούστου 2007 - 7:50 μ.μ., Blogger R2-D2 said…

    Έξοχη φωτό και έξοχο soundtrack. Όσο για το "Η καρδιά δεν οχυρώνεται, ούτε μπορείς να την κρατάς φιμωμένη για καιρό.. Έχει μεγαλύτερο στόμα και δύναμη από 50 ανθρώπους μαζί.. ", εγώ δεν ξέρω, εγώ τα έχω καταφέρει εξαιρετικά καλά με τις οχυρώσεις τελευταία. Απάνθρωπα καλά, θα πρόσθετα...

     
  • At 14 Αυγούστου 2007 - 11:27 μ.μ., Blogger veloz said…

    kai omws yparxoun kardies pou de milisan mexri simera kai monaksies pou den antexontai.. me tipota..

    yperoxo,apo ta kalytera sou!
    filia!

     
  • At 15 Αυγούστου 2007 - 4:31 π.μ., Blogger weirdo said…

    r2-d2,
    για πόσο όμως άραγε..;

    veloz,
    έτσι ακριβώς..

     
  • At 15 Αυγούστου 2007 - 1:14 μ.μ., Blogger Attalanti said…

    Πρώτα, λατρεύω τις μουσικές σου. Ύστερα, ίσως είσαι κι εσύ από αυτούς που σκέφτονται με λέξεις. Υπάρουν άνθρωποι που στο μυαλό τους κουβαλάνε μουσικές, άλλοι που έχουν καθαρές εικόνες και άλλοι, ίσως λίγοι, αλλά σίγουρα περισσότερο μπερδεμένοι, που σκέφτονται με λέξεις, ασπρόμαυρες, με ολοστρόγγυλα, καλλιγραφικά γράμματα ή ορνιθοσκαλίσματα.

    Οι σκέψεις τούς στοιχειώνουν σαφώς αρθρωμένες και σ' αυτό υπάρχουν μικρές αντιστάσεις. Αυτοί δεν αντιστέκονται. Κάνουν σερφ στα κύμματα που σηκώνουν οι λέξεις, του μυαλού και της καρδιάς και φτάνουν λίγο πιο κοντά στον ήλιο, μέσα από φουρτούνες και βραδινές σκιές. Σε γλυκοφιλώ, κοριτσάκι γλυκό!

     
  • At 15 Αυγούστου 2007 - 8:22 μ.μ., Blogger Neropistolero said…

    Ευτυχώς που ελευθερώνεις τις λέξεις σου...Κι ας υπάρχουν παράπλευρες απώλειες.

     
  • At 17 Αυγούστου 2007 - 7:17 μ.μ., Blogger nick erinakis said…

    and that's when i reach for my revolver..

    γράφεις πολύ όμορφα..

     
  • At 17 Αυγούστου 2007 - 7:55 μ.μ., Blogger weirdo said…

    attalanti,
    'φτάνουν λίγο πιο κοντά στον ήλιο..'
    Μένω σ'αυτό..
    Σε φιλώ κι εγώ, κοριτσάκι

    neropistolerako,
    ..ανάθεμα κι αν βγάζω νόημα..

    nick erinakis,
    σ'ευχαριστώ, καλωσήρθες

     
  • At 18 Αυγούστου 2007 - 11:34 π.μ., Blogger eparxiakosaloni said…

    καλο ειναι να μενεις μονη με τις σκεψεις σου , να ελευθερωνεις το μυαλο σου ,

    μην σου γινει συνηθεια καλη μου , επικυνδινα αυτα τα πραγματα

     
  • At 18 Αυγούστου 2007 - 1:47 μ.μ., Blogger Desposini Savio said…

    σήμερα στάθηκα και σε διάβασα. όπως σε διαβάζω καιρό και ας μην το ξέρεις. και για έναν λόγο παραπάνω, αφού ακούω και τον αγαπημένο να τραγουδά.

    είναι όμορφο να μένουμε με τη φίλη μας, είναι όμορφο να μιλάμε και με τους άλλους. να επικοινωνούμε σε κάθε μορφή με το μέσα μας και με ανθρώπους που αξίζουν αλλά και που δεν αξίζουν καμιά φορά.. και από εκεί πάλι μαθαίνουμε.

    σε φιλώ κούκλα ;)

     
  • At 19 Αυγούστου 2007 - 3:17 π.μ., Blogger weirdo said…

    eparxiake μου,
    μην ανησυχείς
    μπορώ και το ελέγχω
    (μερικές φορές)
    ...

    γλυκιά μου mozer,
    κάποιες φορές είναι λυτρωτικό, άλλες επώδυνο..
    όπως και να'χει, σίγουρα αναγκαίο
    missed u, girl
    σ' ευχαριστώ

     
  • At 19 Αυγούστου 2007 - 12:10 μ.μ., Blogger veloz said…

    de mou aresei i fwto, me fobizei.
    kai to poto, gt anikw kai egw stin katigoria pou "de mou xei tyxei na zalistw" alla oute kai na skeftw pio kathara.. exw dei omws agapimenous na zalizontai kai na skeftontai brwmika..
    asto kalytera, pio kaloi oi filoi..

     
  • At 19 Αυγούστου 2007 - 4:06 μ.μ., Blogger weirdo said…

    veloz,
    μια χαρά κάνεις
    υπάρχουν much better escapes από το ποτό/
    (μη νομίζεις πάντως, μπορείς να σκέφτεσαι εξίσου ή και περισσότερο βρώμικα και όντας νηφάλιος..)
    φιλάκια, μικρή μου

     
  • At 20 Αυγούστου 2007 - 2:03 μ.μ., Blogger Σπύρος Σεραφείμ said…

    Μπλε. Όπως καλοκαίρι και όνειρα θερινής νυκτός...

     
  • At 20 Αυγούστου 2007 - 5:39 μ.μ., Blogger Στέφανος said…

    έλα βρε, που γύρισα και σε βρήκα blue!!

    με τόσο κόσμο να σου στέλνει φιλιά εσύ είσαι μόνη . . .

    άλλο ένα e-φιλί από μένα
    έτσι για να γυρίσεις δροσερή

     
  • At 20 Αυγούστου 2007 - 9:49 μ.μ., Blogger weirdo said…

    σπυράκο,
    απόλυτο..
    welcome back
    :)

    φωτογράφε μου,
    έχω αδυναμία σε κάποια χρώματα, δεν αλλάζει..
    e-φιλιά & δροσιές και σε σένα
    :)

     
  • At 21 Αυγούστου 2007 - 10:20 π.μ., Anonymous misstati said…

    πόσες γουλιές από αλκοόλ
    πρέπει να μετρησουμε
    για να σωθούμε ,
    αν το θέλουμε βέβαια ..
    πόσες ..?
    την επομενη φορα που θα σηκώσω το ποτηρι θα σε σκέφτομαι
    μέχρι να φτάσω στον
    π ά τ ο .

     
  • At 21 Αυγούστου 2007 - 12:31 μ.μ., Blogger weirdo said…

    misstati,
    όσες και να μετρήσουμε, χλωμό..
    σ'ευχαριστώ, στην υγειά σου..

     
  • At 21 Αυγούστου 2007 - 7:09 μ.μ., Blogger candyblue said…

    Η Λατινική λέξη για το ποτό είναι spiritus (σ.σ πνεύμα). Είτε στο ποτό, είτε στην προσευχή,είτε στον στοχασμό,αυτό που αναζητούν οι άνθρωποι είναι η θέρμη του πνεύματος. Μου ήρθε στο μυαλό τότε ο Κέρουακ, που ήπιε μέχρι θανάτου και τα λόγια του Γκίνσμπεργκ μετά. Είπε ο Γκίνσμπεργκ, πως «πίνοντας ως θανάτου, είναι ένας άλλος τρόπος να ζεις και να αντιμετωπίζεις τον πόνο και την τρέλα του ότι όλα είναι ένα όνειρο».

     
  • At 23 Αυγούστου 2007 - 11:48 μ.μ., Blogger weirdo said…

    'αυτό που αναζητούν οι άνθρωποι είναι η θέρμη του πνεύματος' (..και της ψυχής..)

     
Δημοσίευση σχολίου
<< Home
 

© 2006 Sweet and tender hooligan | Blogger Templates by Gecko & Fly.
No part of the content or the blog may be reproduced without permission.
Learn how to Make Money Online at GeckoandFly
First Aid and Health Information at Medical Health

 
 

Web This Blog
About Me


Name: weirdo
Home: Here n' There, Greece
About Me: ..So, I broke into the palace, with a sponge and a rusty spanner. She said : "Eh.., I know you, and you cannot sing." I said : "That's nothing - You should hear me play piano..:)" The Queen is Dead - The Smiths
See my complete profile

Weirdo on the Casbah κάθε Τετάρτη βράδυ, 20.00-22.00
Addictions
Previous Post
Archives
Links
Affiliates

make money online blogger templates