Sweet and tender hooligan

There is a place.. A place in Hell reserved for me and my friends.. And if ever I wanted to cry, then I will.. Because I can..
11.2.07
Echo beach..
Ξυπνάς μ’ αυτήν την παράξενη αίσθηση. Δεν θυμάσαι τι ονειρεύτηκες, δεν θα κράτησε παρά λίγα δευτερόλεπτα. Η γεύση στο στόμα σου, αυτή είναι που δεν ξεπλένεται με τίποτα. Ο ευσεβής πόθος να φύγεις μακριά. Λες και οι εποχές έχουν μπερδευτεί. Μάλλον επειδή έχεις την ηλίθια έπαρση ότι μπορείς να τις εξουσιάζεις. (You wish..) Εικόνες ανάκατες. Και η παλέτα με τα χρώματα, πάλι λειψή. Δεν σε νοιάζει να έχεις τίποτε μαζί σου, τίποτε επάνω σου. Εκτός ίσως από τα κομμάτια σου. Αρκεί να δραπετεύσεις. (Έστω για μια στιγμή..) Δεν ξέρω αν τελικά φταίει αυτή η πόλη που σαμποτάρει την κάθε εποχή και τη δείχνει άσχημη. Που σε κάνει να θες να το βάλεις στα πόδια. Είναι που μερικές φορές, το μόνο που σκέφτεσαι, είναι να ξεφύγεις απ' τον εαυτό σου..
___________________________
('Echo beach'/MARTHA & THE MUFFINS)
posted by weirdo @ 11:55 π.μ.  
17 Comments:
  • At 11 Φεβρουαρίου 2007 - 12:55 μ.μ., Blogger Mathilde said…

    Πολύ όμορφο ποστ.. Κι έχει κι έναν καιρό σήμερα που σε κάνει να θες να ξεφύγεις απ'όλα. Κι από τον εαυτό σου..

     
  • At 11 Φεβρουαρίου 2007 - 5:55 μ.μ., Blogger Under Control said…

    Μ'αρεσει που συνεχιζεις στο ιδιο μοτιβο. Νερο, beach και λασπες.
    Μαλλον κατι τετοιο ονειρευτηκες.
    Να περπατας σε μια λιμνη ψαχνοντας για δολωμα, με το παντελονι σηκωμενο

    Καλημερα

     
  • At 11 Φεβρουαρίου 2007 - 11:24 μ.μ., Blogger Κολοκύθι said…

    Δε φταίει η πόλη. Φταίνε τα γαμημένα τα πόδια που δε μπορούν να κάτσουν ήσυχα.

     
  • At 12 Φεβρουαρίου 2007 - 6:43 π.μ., Anonymous QueerDo said…

    μ' αυτήν την αίσθηση ξύπνησα σήμερα...

     
  • At 12 Φεβρουαρίου 2007 - 10:29 π.μ., Blogger weirdo said…

    mathilde,
    ..μερικές φορές όταν έχει λιακάδα, το αισθάνεσαι πιο έντονα..

    under control,
    ..νομίζω ότι περπατούσα σε βάλτο (just a feeling..)

    κολοκύθι,
    (ποιός δίνει την εντολή όμως..;)

    queerdo,
    ..join the club..

     
  • At 12 Φεβρουαρίου 2007 - 1:01 μ.μ., Blogger candyblue said…

    Θέλω ένα ήρεμο μέρος,ήρεμο σαν την λέξη μπλε...Ποτέ δεν έψαχνα για κανένα χρώμα, είχα φτάσει σε ένα μέρος διάφανο στο οποίο δεν υπήρχε κανένα σημείο φυγής η προσέγγισης. Μέχρι που ξεκίνησα να ζητάω το μπλε. Στο μέρος που ήμουνα δεν υπήρχαν έξοδοι κινδύνου γιατί πολύ απλά δεν υπήρχαν πόρτες, ούτε παράθυρα ή χαραμάδες, νομίζω ούτε τοίχοι υπήρχαν. Απορώ πως κλείστηκα εκεί. Σε εκείνο εκεί το διαφανές σημείο που δεν άφηνε τίποτα να υπάρχει που να με χωρίζει ή να με συνδέει με κάτι. Εκεί ένιωσα το μπλε και την μελαγχολία του να μην το έχεις. Την μελαγχολία του να έχεις ψυχικά αποκοπεί από όλα τα χρώματα και να φλερτάρεις άσκοπα με τη διαφάνεια, ενώ στην ουσία οι άλλοι απ’έξω φλερτάρουν με σένα, πέφτοντας πάνω της με φόρα, όπως κάνει κάποιος που περιφέρεται στον πλανήτη δίχως συναισθηματικές μπάρες. Ξύπνησα και βρήκα ένα κορδονάκι να κρέμεται από το χέρι μου,μια τιάρα και ένα μπουκέτο τριαντάφυλλα.... Από κάποιο χτεσινό όνειρο θα έπεσαν θαρρώ. Από κάποια ενοχική ρωγμή που συνδέει τα όνειρα με τον έξω κόσμο. Άνοιξα το κινητό και βρήκα ένα δικό σου μήνυμα,δεν θυμάμαι από ποια ζωή ήταν,πότε πήγες Ερεσό και έπινες μοχίτος σε μια προβλήτα με θέα τα πυροφάνια των ψαράδων; Από τότε. Ίσως να ήταν και μόλις χτες. Πότε θα φύγουμε μαζί; Πότε θα το σκάσουμε; Όχι από τις ζωές μας, από τους εαυτούς μας... και μετά η μετάνοια. Μα τι νόημα έχει η μετάνοια, αν δεν χάσεις τον εαυτό σου για να ικετεύσεις να τον πάρεις πίσω; Ξύπνησα με ένα παράπονο που έμοιαζε με ολόκληρο μέρος.Ήσυχο σαν τη λέξη μπλε.

     
  • At 12 Φεβρουαρίου 2007 - 4:54 μ.μ., Blogger Angel Vs Life said…

    leipsi i paleta, alla an exei to aspro toulaxiston, kati ginetai...

     
  • At 13 Φεβρουαρίου 2007 - 10:03 π.μ., Blogger weirdo said…

    καραμελένια,
    πάει καιρός που έχω την αίσθηση ότι κάπου το έχω δει αυτό το μέρος.. Το ήρεμο. Το ονειρεύτηκα κι αυτό, στιγμιαία θαρρώ, αλλά ο χάρτης του μου έχει καρφωθεί από τότε στο μυαλό. Είναι χωμένο πίσω από τη διαφάνεια, γι'αυτό δεν φαίνεται. Αν κλείσεις τα μάτια, θα δεις πεντακάθαρα πόσο μπλε είναι.. Και μετά η λήθη.. Σαν να μην γεννήθηκε άλλο χρώμα ποτέ ..
    Σε περιμένω να το σκάσουμε παρέα..

    angel vs life,
    ..ακόμη κι αν βρίσκεται κάπου εκεί κρυμμένο, τα σκούρα χρώματα είναι τόσο αλαζονικά και πεισματάρικα, που δεν ξέρω τι πρέπει να τους τάξω, για να μ'αφήσουν να το δω..

     
  • At 13 Φεβρουαρίου 2007 - 1:03 μ.μ., Anonymous padrazo said…

    Ολα είναι φως. Ολοι ψάχνουν το φώς
    και μπερδεύονται στις αντανακλάσεις του.

     
  • At 13 Φεβρουαρίου 2007 - 7:51 μ.μ., Blogger Tradescadia said…

    Είσαι καλά my alter Weirdo? Σε διαβάζω βαθιά μελαγχολική τελευταία...Γλυκό φιλί!

     
  • At 13 Φεβρουαρίου 2007 - 9:13 μ.μ., Blogger weirdo said…

    padrazo,
    ..δεν έχετε (απόλυτα) άδικο..:)

    tradescadiaki μου,
    (..κομμάτι μας και η μελαγχολία όμως, ε;.. :)
    Καλά είμαι, κοριτσάκι, σ'ευχαριστώ.
    Φιλί κι από μένα..!)

     
  • At 13 Φεβρουαρίου 2007 - 10:20 μ.μ., Blogger Οφηλία said…

    Κάπως έτσι ξύπνησα κι εγώ σήμερα...

    Υ.Γ. μπράβο και πάλι για τον τρόπο που γράφεις, τον λατρεύω!! ;)

     
  • At 14 Φεβρουαρίου 2007 - 9:35 π.μ., Blogger Νίκος Παργινός said…

    Καλημέρα. Πραγματικά εντυπωσιακό το blog σου. Το πρόσθεσα ήδη στα links του δικού μου. Συγχαρητήρια για την καλή δουλειά και καλό κουράγιο...

     
  • At 15 Φεβρουαρίου 2007 - 10:34 π.μ., Blogger weirdo said…

    οφηλία,
    ..κάτι τέτοια πρωινά κοντεύουν να καταντήσουν ρουτίνα..
    (εμένα μου αρέσει ο δικός σου τρόπος..!)

    νίκο παργινέ,
    σ'ευχαριστώ/
    κι ανταποδίδω..:)

     
  • At 15 Φεβρουαρίου 2007 - 2:05 μ.μ., Blogger markos-the-gnostic said…

    να ξεφύγεις απ'τον εαυτό σου. πράγματι πόσες φορές δεν το νιώθουμε σαν την έσχατη ανάγκη μας, την πιο επαναστατική μας κίνηση. και να πάμε πού άραγε; να αρχίσουμε να διαμορφώνουμε ένα νέο εαυτό; το αντίθετο του προηγούμενου ή στο βάθος τον ίδιο; ή μήπως πια να μη φτιάξουμε κανένα εαυτό αλλά να αφηνόμαστε στη σκόνη του δρόμου, της έκπληξης και της ηδονής;

     
  • At 15 Φεβρουαρίου 2007 - 3:12 μ.μ., Blogger weirdo said…

    marko(-the-gnostic),
    ..να αφηνόμαστε.. Μάλλον ο μόνος τρόπος..
    καλωσήρθες:)

     
  • At 21 Φεβρουαρίου 2007 - 1:58 μ.μ., Anonymous Αφροδίτη said…

    Είναι όμορφο που μέσα σε έναν ημι-διαμελισμένο κόσμο υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που εμπνέονται ποιοτικά :)

     
Δημοσίευση σχολίου
<< Home
 

© 2006 Sweet and tender hooligan | Blogger Templates by Gecko & Fly.
No part of the content or the blog may be reproduced without permission.
Learn how to Make Money Online at GeckoandFly
First Aid and Health Information at Medical Health

 
 

Web This Blog
About Me


Name: weirdo
Home: Here n' There, Greece
About Me: ..So, I broke into the palace, with a sponge and a rusty spanner. She said : "Eh.., I know you, and you cannot sing." I said : "That's nothing - You should hear me play piano..:)" The Queen is Dead - The Smiths
See my complete profile

Weirdo on the Casbah κάθε Τετάρτη βράδυ, 20.00-22.00
Addictions
Previous Post
Archives
Links
Affiliates

make money online blogger templates