Sweet and tender hooligan

There is a place.. A place in Hell reserved for me and my friends.. And if ever I wanted to cry, then I will.. Because I can..
24.1.07
Life's what you make it..
Στάθηκε σε ένα απόμερο σημείο και περίμενε. Είχε γίνει μούσκεμα από τον ιδρώτα, ήδη από την ώρα που μπήκε στο μετρό. Από φόβο και αγωνία. Ήταν η πρώτη φορά που θα το έκανε και, παρόλο που της είχαν κάνει γερό ψηστήρι για να την πείσουν ότι δεν χρειάζεται προηγούμενη εμπειρία για να τα πάει καλά, ένιωθε ξαφνικά πόσο λάθος ήταν. Όλα. Από την αρχή. Γονάτισε στο πεζούλι κι άναψε τσιγάρο για να χαλαρώσει. Εκείνος είχε καθυστερήσει. Όχι τόσο, ώστε να ανησυχήσει σοβαρά, αλλά τα δέκα λεπτά της φαίνονταν ώρες. Κάποιοι περαστικοί περνούσαν κάπου-κάπου από μπροστά της κι εκείνη έσκυβε βιαστικά το κεφάλι για να αποφύγει να διασταυρωθεί οποιοδήποτε βλέμμα με το δικό της. Χάζευε τα κυκλάκια-καρικατούρες που σχημάτιζε ο καπνός και κάθε τόσο έριχνε αγχωμένες ματιές στο κινητό. Δεν άντεχε την αναμονή, σκέφτηκε να σηκωθεί και να φύγει. Ένα κοφτό χτύπημα στην πλάτη ήταν αρκετό για να την επαναφέρει πίσω στην πραγματικότητα. Στο απροσδιόριστο παρόν, που μέσα της μάλλον ήξερε καλά ότι δεν έπρεπε ποτέ να έχει φτάσει. Όχι έτσι. ‘Σόρρυ, ρε, σ’ έστησα..;’ ‘Δεν πειράζει.. Αρκεί που ήρθες..’ Εκείνη έβαλε το χέρι στην τσάντα. Εκείνος στην τσέπη. Η συναλλαγή έπρεπε να γίνει γρήγορα και χωρίς πολλά-πολλά. Μετά θα χωρίζονταν αμέσως και θα τραβούσε ο καθένας το δρόμο του, σαν να μην συνέβη τίποτα. Τη στιγμή της ανταλλαγής με ό,τι πιο πολύτιμο είχε ανάγκη ο ένας απ'τον άλλο, αιφνιδιάζονται. Ασφάλεια. ‘Τι έχουμε εδώ, ρε κολλεγιόπαιδα..; Για πάμε μια βόλτα…’ Αμέσως επόμενη, η κίνηση-τιμωρία, τόσο ειρωνικά προβλέψιμη, τόσο απίστευτα ταπεινωτική. Τα χέρια πίσω, χειροπέδες. Μέρα μεσημέρι, στο κέντρο της πόλης. Μακριά από τις σκιές, ενώπιον ανθρώπων, τυφλωμένοι από το φως. Ποτέ πριν δεν είχε αισθανθεί μεγαλύτερη ντροπή. Ποτέ δεν είχε νιώσει τόσο ανόητη.. Όχι γιατί 'οι άλλοι' την κοιτούσαν με απέχθεια ή -ακόμη χειρότερα- με λύπηση, αλλά γιατί τόσο απρόσμενα τη χτύπησε η κεραμίδα που θα την ξυπνούσε από τον εδώ και καιρό λήθαργο που της απαγόρευε να αισθάνεται οτιδήποτε όμορφο για τον εαυτό της. Που της υπαγόρευε να τον μισεί..
'Μην ανησυχείς..' της είπε ο ένας από τους 'συνοδούς, '..Θα φέρω την τσάντα πίσω, στα χέρια σου..', '..Για να μην φαίνονται οι χειροπέδες.........'
Στην Ε.
..που πρόλαβε να ξυπνήσει από έναν κακό εφιάλτη, πριν πέσει σε χειμερία νάρκη..
_________________________________

('Life's what you make it'/TALK-TALK)


posted by weirdo @ 12:52 π.μ.  
14 Comments:
  • At 24 Ιανουαρίου 2007 - 10:08 π.μ., Anonymous Rasta Fire said…

    άραγε τι είναι περισσότερο ταπεινωτικό,
    οι ίδιες οι χειροπέδες ή το ότι φαίνονται...

    τις κρύες μεταλλικές χειροπέδες,
    φοβάμαι λιγότερο από τις άλλες...

     
  • At 24 Ιανουαρίου 2007 - 3:09 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Οι καθημερινές χειροπέδες, αυτές που δένουν τις ψυχές, είναι βαρύτερες και δύσκολο να σπάσουν! Μ' αυτές δεν αισθάνεσαι τίποτα, ούτε όμορφο ούτε άσχημο, απλά τίποτα!

     
  • At 24 Ιανουαρίου 2007 - 4:20 μ.μ., Anonymous ptwsh said…

    Αν είναι αληθινό είναι απλά πολύ καλό .. too good to be true.

    Θέλησε να την καλύψει ο αστυνομικός;

     
  • At 24 Ιανουαρίου 2007 - 6:42 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Αυτή η κεραμίδα, έστω και με τις μεταλλικές χειροπέδες, μπορεί να την απελευθέρωσε.Σωστά?

     
  • At 24 Ιανουαρίου 2007 - 7:04 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Αριστουργηματικό. Μια μεγάλη ιστορία με τις πιο λιτές, μα καίριες λέξεις.

     
  • At 24 Ιανουαρίου 2007 - 8:07 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    καλησπερα αγαπητη μου

    μακαρι μια δυνατη σφαλιαρα να εκανε την κοπελα να συνελθει

    δυσκολο

    μετα τις χειροπεδες , εχει πολυ δρομο μπροστα της

     
  • At 24 Ιανουαρίου 2007 - 9:43 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Καλωσηρθες πισω Ε.

     
  • At 25 Ιανουαρίου 2007 - 1:26 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Χειροπέδες μετά τις "μυαλοπέδες".
    Οι δεύτερες βγαίνουν πιο δύσκολα και μερικές φορές ποτέ.

     
  • At 25 Ιανουαρίου 2007 - 4:45 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    συμφωνω με το επαρχιακο σαλονι
    μακια!

     
  • At 25 Ιανουαρίου 2007 - 7:44 μ.μ., Blogger weirdo said…

    rasta fire,
    ..μα οι άλλες είναι οι πραγματικά τρομακτικές..-και ασφυκτικές-..:)

    sigmunde,
    ..έτσι είναι..
    -εκτός αν καταφέρεις και βρεις πού είναι θαμμένο το κλειδί..-:)

    gandalfaki μου,
    ..κι όμως είναι αληθινή.. Της κάλυψε τα χέρια, ναι.. Τη λυπήθηκε..

    neropistolerako,
    ..σωστά.(Τσακάλι μου, εσύ..:)

    axenabax,
    σ'ευχαριστώ..:)

    eparxiake μου,
    ..κι όμως. Η εμπειρία της αυτή ήταν περισσότερο καταλυτική από οτιδήποτε άλλο, στο να την κάνει να 'ξυπνήσει'. (και τη γλίτωσε χωρίς να μαυρίσει το ποινικό της μητρώο..)

    color mate,
    ..επέστρεψε, ναι. For good, νομίζω (για το καλό της..)

    padrazo,
    ..έτσι ακριβώς:)

    blissaki,
    ..ευτυχώς που υπάρχουν και οι εξαιρέσεις (παρόλο που επιβεβαιώνουν τον κανόνα..:)

     
  • At 25 Ιανουαρίου 2007 - 9:10 μ.μ., Blogger αθεόφοβος said…

    Αι στο διάβολο,θάθελα να το έχω γράψει εγώ:))

     
  • At 26 Ιανουαρίου 2007 - 12:18 π.μ., Blogger weirdo said…

    αθεόφοβε,
    ..και είναι λόγος αυτός να συγχύζεσαι..; :)
    (να'σαι καλά..)

     
  • At 26 Ιανουαρίου 2007 - 11:50 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    weirdo καλημέρα σας!
    Αν βρεθεί το κλειδί είναι μια προσωρινή λύση. Μπορεί να ξανακλειδώσει τις χειροπέδες οποιαδήποτε στιγμή. Ενώ αν σπάσουν είναι δυσκολότερο να ξαναφορεθούν.
    "The harder they come / The harder they fall"

     
  • At 26 Ιανουαρίου 2007 - 1:39 μ.μ., Blogger weirdo said…

    sigmunde,
    ..δεν έχετε άδικο:)
    (..από την άλλη μπορείς άνετα, με το που θα τις ξεκλειδώσεις, να τις πετάξεις.. όσο πιο μακριά μπορείς..
    (Συμφωνείτε..; :p)
    Καλησπέρα σας..:!)

     
Δημοσίευση σχολίου
<< Home
 

© 2006 Sweet and tender hooligan | Blogger Templates by Gecko & Fly.
No part of the content or the blog may be reproduced without permission.
Learn how to Make Money Online at GeckoandFly
First Aid and Health Information at Medical Health

 
 

Web This Blog
About Me


Name: weirdo
Home: Here n' There, Greece
About Me: ..So, I broke into the palace, with a sponge and a rusty spanner. She said : "Eh.., I know you, and you cannot sing." I said : "That's nothing - You should hear me play piano..:)" The Queen is Dead - The Smiths
See my complete profile

Weirdo on the Casbah κάθε Τετάρτη βράδυ, 20.00-22.00
Addictions
Previous Post
Archives
Links
Affiliates

make money online blogger templates